Jika benar tiada rasa
Mengapa ada debar di dada
Saturday, July 28, 2018
Tuesday, July 24, 2018
Lelaki dari masa hadapan 2.0
Lelaki yg baik masih wujud farah.
Masih wujud lelaki yg seikhlasnya mencintai tanpa sedikit pun kisah dgn kekurangan perempuan tu.
Masih wujud lelaki yg mampu membaca doa dan menjadi imam subuh utk perempuan tu.
Masih wujud lelaki yg boleh berkongsi beban yg perempuan tu tanggung bersama.
Masih wujud lelaki yg berpegang teguh pd apa yg Allah larang ke atasnya.
Masih wujud lelaki yg menerima tanpa mempersoal.
Masih wujud lelaki yg bertanggungjawab atas janji dan impian yg dia taburkan kpd perempuan tu.
Masih wujud lelaki yg cintakan perempuan tu seikhlasnya tanpa berniat utk meragut kehormatan perempuan tu.
Masih wujud. Kau berdoa lah moga2 lelaki itu lah lelaki dari masa hadapan yg prnh kau doakan dulu Farah.
Monday, July 23, 2018
Tiba2 rindu pula dkt dia ni.
Bdk yg baik, dgr kata mak.
Muka dia pun sejukk je mata memandang.
Ada sekali tu aku hbs kerja pkl 1 pagi. Terus aku naik basikal nak balik asrama. Tapi jenis aku, aku suka melencong dulu ikut pagar blkg unisza. Padahal boleh je aku seludup masuk ikut pagar court futsal tu. Tapi lalu situ sumpah lagi seram. Gelap! Time tu pulak court kosong, takde game. So tak berani lah aku nak lalu ikut court futsal tu. Apa lagi, aku ikut lah jalan blkg. Time tu hujan renyai2. Dlm hati aku ada jugak rasa, "takde ke sesiapa tanya mcm mana aku nak balik asrama? Nak hujan ni. Diorang tak risau ke aku redah hujan? Malam2 camni pulak tu". Dok berdrama dlm kepala last2 aku redah juga lah jalan besar tu sorang2. Gelap tak gelap. Bahaya tak bahaya. Sambil bawak basikal tu boleh layan perasaan juga kan? Hehe.
Esoknya tu tgh kerja, bdk ni tegur
"smlm lepas habis kerja akak pergi mana?"
"Tak pergi mana pun. Balik terus. Kenapa?"
"Smlm nmpk akak keluar ikut pagar blkg"
"Ohhh tu saje2 je jalan2. Akak mmg suka balik ikut jalan blkg"
"Jln2? Sorang2?"
"Aah. Hehe"
"Uish. Bahaya kak. Sini bkn boleh percaya sgt org2 nya"
"Emmm"
Aduhai....tersentuh. Simple je ayat dia. Tapi aku yg dgr ni rasa mcm nak nangis je tau....caring betul bdk ni. Ingatkan dia je yg risaukan aku. Mak dia pun risaukan aku jugak rupanya. Mak dia pun tegur juga kenapa balik ikut jalan blkg tu sbb situ gelap, tak byk kereta lalu. Apa2 boleh jadi.
Terharu weh, sumpah. Terasa mcm family sendiri yg tegur. Huwaaaaa ada lagi org yg care psl aku sdgkan aku bkn sesiapa pd mereka....
Aku ni dah lah sensitif, cpt syg org. Bila org tegur sikit mcm tu je pun aku boleh ingat tau padahal benda kecik je tu. Lagi2 bila berjauhan drpd mak ayah ni. Bila ada org yg nasihat jgn balik sorang2 malam2, jgn itu jgn ini, terasa mcm mak ayah sendiri yg tgh nasihat aku. sedih weh...ada lagi org yg prihatin kat aku rupanyaaaa :"(
Hmmm...Rindu awk dik...moga Allah murahkan rezeki awk dan mak awk...akak doakan yg terbaik utk awk tau...rindu awk dan mak awk :(
Bdk yg baik, dgr kata mak.
Muka dia pun sejukk je mata memandang.
Ada sekali tu aku hbs kerja pkl 1 pagi. Terus aku naik basikal nak balik asrama. Tapi jenis aku, aku suka melencong dulu ikut pagar blkg unisza. Padahal boleh je aku seludup masuk ikut pagar court futsal tu. Tapi lalu situ sumpah lagi seram. Gelap! Time tu pulak court kosong, takde game. So tak berani lah aku nak lalu ikut court futsal tu. Apa lagi, aku ikut lah jalan blkg. Time tu hujan renyai2. Dlm hati aku ada jugak rasa, "takde ke sesiapa tanya mcm mana aku nak balik asrama? Nak hujan ni. Diorang tak risau ke aku redah hujan? Malam2 camni pulak tu". Dok berdrama dlm kepala last2 aku redah juga lah jalan besar tu sorang2. Gelap tak gelap. Bahaya tak bahaya. Sambil bawak basikal tu boleh layan perasaan juga kan? Hehe.
Esoknya tu tgh kerja, bdk ni tegur
"smlm lepas habis kerja akak pergi mana?"
"Tak pergi mana pun. Balik terus. Kenapa?"
"Smlm nmpk akak keluar ikut pagar blkg"
"Ohhh tu saje2 je jalan2. Akak mmg suka balik ikut jalan blkg"
"Jln2? Sorang2?"
"Aah. Hehe"
"Uish. Bahaya kak. Sini bkn boleh percaya sgt org2 nya"
"Emmm"
Aduhai....tersentuh. Simple je ayat dia. Tapi aku yg dgr ni rasa mcm nak nangis je tau....caring betul bdk ni. Ingatkan dia je yg risaukan aku. Mak dia pun risaukan aku jugak rupanya. Mak dia pun tegur juga kenapa balik ikut jalan blkg tu sbb situ gelap, tak byk kereta lalu. Apa2 boleh jadi.
Terharu weh, sumpah. Terasa mcm family sendiri yg tegur. Huwaaaaa ada lagi org yg care psl aku sdgkan aku bkn sesiapa pd mereka....
Aku ni dah lah sensitif, cpt syg org. Bila org tegur sikit mcm tu je pun aku boleh ingat tau padahal benda kecik je tu. Lagi2 bila berjauhan drpd mak ayah ni. Bila ada org yg nasihat jgn balik sorang2 malam2, jgn itu jgn ini, terasa mcm mak ayah sendiri yg tgh nasihat aku. sedih weh...ada lagi org yg prihatin kat aku rupanyaaaa :"(
Hmmm...Rindu awk dik...moga Allah murahkan rezeki awk dan mak awk...akak doakan yg terbaik utk awk tau...rindu awk dan mak awk :(
Sunday, July 22, 2018
"Kau lah yg paling mental dlm skuad hahahahah. Tapi aku sayang jugak kau. Sbb kau baik. Dan happy. Dan cantik. Tapi cantik tu tambahan je lah kan? Dan lembut. And kau jenis berterus terang. Aku salute sgt2. Ni hanya persepsi aku. Kau dah sempurna dgn cara kau sendiri. And aku suka kau senyum. Nmpk perfect."
Demi Tuhan, kali pertama org nmpk semua ni pada diri aku. Kau buat aku nmpk berharga yg tak prnh aku rasa selama ni.
Terima kasih atas kata2 yg indah :)
Demi Tuhan, kali pertama org nmpk semua ni pada diri aku. Kau buat aku nmpk berharga yg tak prnh aku rasa selama ni.
Terima kasih atas kata2 yg indah :)
Thursday, July 19, 2018
Aku rindu kita yg dulu
Yg bebas bercanda tanpa perlu menjaga hati sesiapa
Yg bergelak ketawa seolah-olah tiada masalah yg menghimpit dada
Aku rindu engkau yg dulu
Yg memanggil aku dgn panggilan2 bodoh
Tak sikit pun aku terkesan kerna aku juga lakukan yg sama terhadap kau
Kau sepak kaki aku waktu kaki aku tgh kebas lepas tebas rumput berjam2
Waktu tu aku jerit kuat dan aku ckp kau bongok sbb suka2 hati kau je sakitkan aku
Tapi lepas tu kita ketawa
Lagi dan lagi
Mcm takde org yg memerhati
Aku rindu kita yg dulu
Yg saling berkongsi rasa
Kau yg paling byk bercerita
Dan aku pilih utk jadi pendengar yg setia, seperti biasa.
Kau ingat?
Pernah aku ddk di tepi kau, menitis air mata kerana terlalu kecewa.
Dan kau mcm biasa, ada je lawak2 bodoh yg kau keluarkan utk buat aku ketawa dan lupakan sedih yg aku sdg rasa.
Kau ingat?
Pernah aku dtg kepada kau, pkl 2 pagi. Semata kerna aku ingin melepaskan segala rasa yg terbenam dlm jiwa?
Kau penat. Kau sibuk. Tapi kau tetap lapangkan masa kau utk aku? Utk dgr segala kesuh kesah aku yg tak sebesar mana?
Kau buatkan dua air. Teh ais dan teh o ais. Dan kau suruh aku minum mana2 je air yg aku nak.
Kau baik. Caring sgt...
Kau ingat?
Waktu tu kita join satu program ni. Kebetulan pihak penganjur pasang muzik kuat2 and muzik tu catchy sgt.
And kebetulan jugak kau lalu dpn aku waktu tu.
Aku pun terus menari dpn kau ikut rentak muzik tu.
Dan kau cuma tersengih, geleng2.
Kau baik. Sbb kau layan je gila aku.
Tapi sayang...
Semua ni dah berubah.
Ada hati yg perlu kau jaga.
Dan kita tak boleh jadi mcm dulu.
Dan skrg kau dah ketemu kawan2 baru yg jauh lebih bagus drpd aku. Aku dgn mereka, mcm langit dgn bumi.
Tak layak utk aku berkawan dgn kau.
Dan aku sedih.
Kerana persahabatan kita kini renggang atas alasan yg tak jelas.
Mcm mana utk aku hadapi tahun2 yg tersisa kini tanpa kau kawan?
Aku rinduuu senda gurau kau. Bebelan kau. Nasihat kau.
Boleh kita jadi mcm dulu balik tak kawan?
Aku rindu persahabatan kita.
Iman dan harun. Aku rindu korang weh :")
Yg bebas bercanda tanpa perlu menjaga hati sesiapa
Yg bergelak ketawa seolah-olah tiada masalah yg menghimpit dada
Aku rindu engkau yg dulu
Yg memanggil aku dgn panggilan2 bodoh
Tak sikit pun aku terkesan kerna aku juga lakukan yg sama terhadap kau
Kau sepak kaki aku waktu kaki aku tgh kebas lepas tebas rumput berjam2
Waktu tu aku jerit kuat dan aku ckp kau bongok sbb suka2 hati kau je sakitkan aku
Tapi lepas tu kita ketawa
Lagi dan lagi
Mcm takde org yg memerhati
Aku rindu kita yg dulu
Yg saling berkongsi rasa
Kau yg paling byk bercerita
Dan aku pilih utk jadi pendengar yg setia, seperti biasa.
Kau ingat?
Pernah aku ddk di tepi kau, menitis air mata kerana terlalu kecewa.
Dan kau mcm biasa, ada je lawak2 bodoh yg kau keluarkan utk buat aku ketawa dan lupakan sedih yg aku sdg rasa.
Kau ingat?
Pernah aku dtg kepada kau, pkl 2 pagi. Semata kerna aku ingin melepaskan segala rasa yg terbenam dlm jiwa?
Kau penat. Kau sibuk. Tapi kau tetap lapangkan masa kau utk aku? Utk dgr segala kesuh kesah aku yg tak sebesar mana?
Kau buatkan dua air. Teh ais dan teh o ais. Dan kau suruh aku minum mana2 je air yg aku nak.
Kau baik. Caring sgt...
Kau ingat?
Waktu tu kita join satu program ni. Kebetulan pihak penganjur pasang muzik kuat2 and muzik tu catchy sgt.
And kebetulan jugak kau lalu dpn aku waktu tu.
Aku pun terus menari dpn kau ikut rentak muzik tu.
Dan kau cuma tersengih, geleng2.
Kau baik. Sbb kau layan je gila aku.
Tapi sayang...
Semua ni dah berubah.
Ada hati yg perlu kau jaga.
Dan kita tak boleh jadi mcm dulu.
Dan skrg kau dah ketemu kawan2 baru yg jauh lebih bagus drpd aku. Aku dgn mereka, mcm langit dgn bumi.
Tak layak utk aku berkawan dgn kau.
Dan aku sedih.
Kerana persahabatan kita kini renggang atas alasan yg tak jelas.
Mcm mana utk aku hadapi tahun2 yg tersisa kini tanpa kau kawan?
Aku rinduuu senda gurau kau. Bebelan kau. Nasihat kau.
Boleh kita jadi mcm dulu balik tak kawan?
Aku rindu persahabatan kita.
Iman dan harun. Aku rindu korang weh :")
Wednesday, July 18, 2018
Thursday, July 12, 2018
Matahari
Matahari
.
Kini kau favourite view aku
Cahaya yg kau pancarkan seolah² memberikan aku semangat baru
Semangat utk mengejar apa yg aku inginkan dlm hidup
Semangat utk menjadi yg terbaik dan menyebarkan kebaikan
Kau juga indah
Indah yg menyilaukan mata yg memandang
Hanya bisa dirasa namun tak bisa disentuh
Kau terlalu istimewa dan memberikan kebahagiaan buat mereka yg selama ini dirundung kegelapan
Walaupun aku sedih kerna hadir kau cuma utk seketika, tapi itu yg membuatkan aku utk terus semangat menanti hari esok.
Oh matahari, kau semangatku!
Ciptaan Dia yg sgt indah!
.
Kini kau favourite view aku
Cahaya yg kau pancarkan seolah² memberikan aku semangat baru
Semangat utk mengejar apa yg aku inginkan dlm hidup
Semangat utk menjadi yg terbaik dan menyebarkan kebaikan
Kau juga indah
Indah yg menyilaukan mata yg memandang
Hanya bisa dirasa namun tak bisa disentuh
Kau terlalu istimewa dan memberikan kebahagiaan buat mereka yg selama ini dirundung kegelapan
Walaupun aku sedih kerna hadir kau cuma utk seketika, tapi itu yg membuatkan aku utk terus semangat menanti hari esok.
Oh matahari, kau semangatku!
Ciptaan Dia yg sgt indah!
Subscribe to:
Comments (Atom)